تبليغاتX
عاشورا

 

 

عاشقت گشتم گفتی عاشقان ديوانه اند

            عاقبت عاشق شدی ديدی که خود ديوانه ای

عاشقم ديوانه ام جايی ندارم خانه ای

            عاشقان کی خانه دارند.. دل مگر ديوانه ای

+ نوشته شده در  چهارشنبه 30 دی1383ساعت 12 بعد از ظهر  توسط MV  | 

بنام يگانه نوازنده گيتار عشق

                    بنام پيوند دهنده عشاق

      ((شهيد مهدي زين الدّين))

      پيش ازعمليات خيبر،با شهيد مهدي زين الدين وچندتا از دوستان ديگر          

   

    رفتيم براي باز ديد از منطقه ای درفكه.موقع برگشتن به اهواز،از شوش

 

      كه رد مي شديم ، آقا  مهدی گفت: خوب ، حالا به کدام مهمانخانه

   

    برويم؟گفتم: مهمانخانه اي  هست  بغل  سپاه  شوش  كه  بچه ها  خيلي

 

       تعريفش را مي كنند.

      

رفتيم.وضوكه گرفتيم،اقا مهدي گفت:

      

هركس هر غذايي دوست دارد،سفارش بدهد.

    

   بچه ها هم هر چي كه دوست داشتند ، سفارش دادند. بعد رفتم  بالا ،

 

       نماز جماعتي خوانديم وآمديم و نشستيم روي ميز.

      

آقا مهدي همين طور نشسته بود روي سجاده،مشغول تعقيبات.

      

بعضي از مردم و راننده ها هم در حال غذا خوردن يا گپ زدن بودند.

 

      موي بدنمان سيخ شد .اين مردم هم با ناباوري چشمهايشان متوجه

 

       بالكن بود كه چه اتّفاقي افتاده است!

 

       شايد كساني كه درك نمي كردند،توي دلشان مي گفتند مردم چه

 

       بچه بازي هايي در مي آورند!

       

خدا شاهد است كه من از ذهنم نمي رود آن اشكها وگريه هاو

      

((الهي العفو)) گفتن هاي عاشقانهء آقا مهدي كه دل آدم را مي لرزاند.

  

      شهيد زين الدّين توي حال خودش داشت مي آمد پايين.شبنم اشكها

      

   بر نورانيّت چهره اش افزوده بودكه بت تبسّمي شيرين آمد نشست كنارمان.

  

      در دلم گفتم:- خدايا! اين چه ارتباطي است كه برقرار شود،ديگر خانه،

 

         مسجد ومهمانخانه نمي شناسد!

 

عاقل كسي است كه از تجربه ديگران پند

 

 بگيرد      (حضرت علي(ع))

                                                                              

                              

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 دی1383ساعت 8 بعد از ظهر  توسط MV  | 
                              ...(مولاي عشق)...

يا علي

علي را وصف در باور نيايد       
                                                زبان   هرگز ز وصفش بر نيايد
علي تر كيبي از زيباترين هاست        
                                         علي تلفيقي از شيواترين هاست
علي (راز شگفت) روز آغاز
                                                 علي يعني سبكبالي و پرواز
زبان عشق را گوياترين بود
                                                      طريق درد را پوياترين بود
دل دريايي اش درياي خون بود
                                      ضميرش چون شهادت لاله گون بود
صداقت از وجودش رشك مي برد
                                      اصالت از حضورش غبطه مي خورد
 صلا بت ذره اي از همتش بود
                                               شجاعت در كمند هيبتش بود
سلاست در زبانش موج مي زد
                                               كلامش تكيه را بر اوج مي زد
غبار عشق خاك كوي او بود
                                        عبير و مشك مست از بوي او بود
علي با درد غربت آشنا بود
                                                  علي تنها ترين مرد خدا بود
علي در آستين دست خدا داشت
                                                  قدم در آستان كبريا داشت
نواي عشق از ناي علي بود
                                                     اذان سرخ آواي علي بود
شهادت از وجودش آبرو يافت
                                         شهادت هر چه را دارد از او يا فت
علي سوز و گدازي جاودانه است
                                          علي راز و نيازي عا شقانه است
طپش در سينه اش حرفي دگر داشت
                                         حديث خوردن خون    جگر داشت
شگفتا عشق از او وام گيرد
                                                         محبت آيد و الهام گيرد
توان در پيش پايش ناتوان است
                                     فصاحت در حضورش بي زبان است
خطر مي لرزد از تكرار نامش
                                             سفر گم ميشود در نيم گامش
 يورش از ذوالفقارش بيم دارد
                                                 تهاجم صحبت از تسليم دارد
كفش خونين ترين گل پينه را داشت
                                             ضميرش صافي آئينه را داشت
من اورا ديده ام در بيكرانها
                                                      فراتر از تمام كهكشان ها
من او را ديده ام آن سوي بودن
                                                     فراز    لحظه ناب سرودن
من او را ديده ام در فصل مهتاب
                                                          درون خانه مهتابي آب
علي را از گِلِ (لا) آفريدن
                                                      براي عشقِ   مولا آفريدن
سخن هر چند گويم ناتمام است
                                          سخن در حد او سوداي خام است
زدريا قطره آوردن هنر نيست
                                                     زبانم را تواني بيشتر نيست
ولي تا با سخن گردد دلم جُفت
                                                بگویم آنچه آن فرزانه مي گفت
                         علي را قدر پيغمبر شناسد
                    كه هر كه خويش را بهتر شناسد

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 دی1383ساعت 11 قبل از ظهر  توسط MV  | 
                           به نام يگانه منجي عالم بشريت

برادر چه آخر ترا بر سر آمد

 

كه سرو بلند تو از پا در آمد

 

چه شد نخل طوبى مثال قدت را

 

كه يكباره بى شاخ و برگ و برآمد

 

چه از تيشه اين ستم پيشه مردم

 

به شاخ گل و نونهال تر آمد

 

دريغا كه آيينه حق نما را

 

بسى زنگ خون بر رخ انور آمد

 

چه خورشيد خاور به خون شد شناور

 

مهى كز فروغ رخش خاور آمد

 

ندانم كه ماه بنى هاشم را

 

چه بر سر از اين قوم بداختر آمد

 

ز سر دار رحمت سرى ديد زحمت

 

خدنگ مخالفت به بال و پر آمد

 

دو دستى جدا شد ز يكتا پرستى

 

كه صورتگر نقش هر گوهر آمد

 

كفى از محيط سخاوت جدا شد

 

كه قلزم در او از كفى كمتر آيد

 

دريغا كه دريا دلى ز آب دريا

 

برون با درونى پر از اخگر آمد

 

عجب در يكدانه خشك لعلى

 

ز دريا برون با دو چشم تر آمد

 

ز سوز عطش بود درياى آتش

 

دهانى كه سرچشمه كوثر آمد

 

دريغا كه آن رايت نصر آيت

 

نگونسر ز بيداد يك صرصر آمد (647)

زبان حال ام البنين عليه السلام  

چشمه خور در فلك چارمين

 

سوخت ز داغ دل ام البنين

 

مرغ دلش زار چو مرغ هزار

 

داده ز كف چار جوان گزين

 

كعبه توحيد از آن چارتن

 

يافت ز هر ناحيه ركنى ركين

 

قائمه عرش از ايشان به پاى

 

قاعده عدل از آنها متين

 

نغمه داودى بانوى دهر

 

كرده بسى آب دل آهنين

 

زهره ز ساز غم او نوحه گر

 

مويه كنان حور عين

 

ياد ابوالفضل كه سر حلقه بود

 

بود در آن حلقه ماتم نگين

 

ناله و فرياد جهان سوز او

 

لرزه در افكنده به عرش برين

 

كاى قد و بالاى دلاراى تو

 

در چمن ناز بسى نازنين

 

غره غراى تو الله نور

 

نقش نخستين كتاب مبين

 

طره زيباى تو سرو قدم

 

غيب مصون در خم او چين چين

 

كعبه فرو ريخت چه آسيب ديد

 

ركن يمانى ز شمال و يمين

 

زمزم اگر خون بفشاند رواست

 

از غم آن قبله اهل يقين

 

ريخت چه بال و پر آن شاهباز

 

سوخت ز غم شهپر روح الامين

 

آه از آن سينه سينا مثال

 

داد ز بيدادى پيكان كين

 

طور تجلاى الهى شكافت

 

سر انا الله به خون شد دفين

 

عاقبت از مشرق زين شد نگون

 

مهر جمانتاب به روى زمين

 

خرمن عمرم همه بر باد شد

 

ميوه دل طعمه هر خوشه چين

 

صبح من و شام غريبان سياه

 

روز من امروز چه روز پسين

 

چار جوان بود مرا دلفروز

 

و اليوم اصبحت و لا من بنين

 

لا خير فى الحياه من بعدهم

 

فكلهم امسى صريعا طعين

 

خون بشو اى دل كه جگر گوشگان

 

قد و اصلوا الموت بقطع الوتين

 

نام جوان مادر گيتى مبر

 

تذكرينى بليوث العرين

 

چون كه دگر نيست جوانى مرا

 

لا تدعونى و يلكم ام البنين

 

مفتقر از ناله بانوى دهر

 

عالميان تا به قيامت غمين

 

 روز عاشورا امام حسين السلام ميمنه لشكر خود را به زهير داد و ميسر را به حبيب بن مظاهر و پرچم سلطنتى را به برادر رشيدش حضرت عباس ‍ عليه السلام داد و فرمود: ما چون لشكرمان كم است نمى توانيم از دو طرف بجنگيم ، لذا پشت خيمه را خندق بكنيم تا جنگ براى ما آسان باشد. خندق كندند و هيزم جمع نموده و آتش در خندق روشن كردند.
در كوفه و حوالى آن هيچ كس نمانده بود مگر آن كه همه را خواه ناخواه به كربلا آورده بودند تا با شمشير و نيزه و سنگ و عصا و غيره كار امام و اصحابش را تمام كنند و سه روز بود كه آب را بر امام حسين عليه السلام و اصحاب او بسته بودند.
عمر سعد لعين ميمنه لشكر خود را به عمرو بن الحجاج داد و ميسره را به شمر بن ذى الجوشن ، و عروه بن قيس را بر سواران حاكم كرد و شبث بن ربعى را بر پيادگان . پس تمام اين لشكر كفار در مقابل هفتاد و دو تن بايستادند. امام حسين عليه السلام براى اتمام حجت در ميان دو صف ايستاد و فرمود: اى قوم ، مرگ حق . دست ذلت و حقارت به شما نخواهم داد. تمام لشكر كوفه و شام و بصره خاموش شدند و طبل ها و كوس ها فرو گذاشتند. امام حسين عليه السلام نزديك آنان آمد و فرمود: در كشتن من تعجيل نكنيد.
سپس ندا در داد يا شبث بن ربعى ، يا حجاج بن الخير، يا قيس بن اشعث تا پنجاه نفر را صدا كرد و فرمود: آيا شما به من ننوشتيد نامه زيادى كه باغات ما سر سبز است و ميوه ها فراوان ؟ من بر حسب دعوت هاى شما به طرف شما آمده ام . آنچه را كه نوشتيد اگر پشيمان شده ايد بگذاريد تا باز گردم و به طرف روضه جد خود مراجعت نمايم .
(661)
و اينك خطبه امام حسين عليه السلام كه خود را معرفى نموده است :
خطبه امام حسين عليه السلام در روز عاشورا  
...متوكئا على سيفه فنادى باعلى صوته فقال : انشدكم الله تعالى ، هل تعرفون ان جدى رسول الله صلى الله عليه و آله ؟ قالوا: اللهم نعم . قال عليه السلام : انشدكم الله تعالى ، هل تعلمون ان امى فاطمه بنت محمد صلى الله عليه و آله ؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان ابى على بن ابى طالب عليه السلام ؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان جدتى خديجه بنت خويلد اول نساء هذه الامه اسلاما؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان سيد الشهدا حمزه عم ابى ؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان هذا سيف رسول الله صلى الله عليه و آله و انا متقلده ؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان هذه عمامه رسول الله صلى الله عليه و آله انا لا بسها؟ قالوا: اللهم نعم . قال انشدكم الله ، هل تعلمون ان عليا كان اولهم اسلاما و اكثر هم علما و اعظمهم حلما و هو ولى كل مومن و مومنه ؟ قالوا: اللهم نعم . قال : فبم تستحلون دمى و ابى الذائذ عن الحوض غدا يذود عنه رجالا لما يذاد البعير الصادر عن الماء و لوا الحمد فى يد جدى يوم القيامه ؟ قالوا: قد علمنا ذلك كله و نحن غير تاركيك حتى تذوق الموت عطشا. فاخذ الحسين عليه السلام بطرف لحيته (662)
سالار شهيدان جگر گوشه ملكه اسلام فاطمه زهرا عليه السلام تكيه بر شمشير خد نموده است . پس با صداى بلند فرمودن شما را به خدا سوگند مى دهم كه راست بگوييد، آيا مى شناسيد مرا بر اين كه جد من رسول خدا صلى الله عليه و آله ؟ عرض كردند: بلى . فرمود: قسم مى دهم شما را به خدا، آيا مى دانيد كه مادر من فاطمه دختر محمد صلى الله عليه و آله است ؟ عرض كردند: بلى مى شناسيم . فرمود: شما را به خدا سوگند مى دهم آيا مى دانيد كه پدر من على بن ابيطالب عليه السلام است ؟ عرض كردند: بلى مى شناسيم . فرمود: قسم مى دهم شما را به خدا، مى دانيد كه جده ام خديجه دختر خويلد است ، اول اسلام آورنده به پيامبر از زنان و فداكارى او براى اسلام ؟ عرض كردندن بلى . فرمود: به خدا سوگند مى دهم شما را، آيا مى دانيد حمزه سيد الشهدا عموى پدر من است ؟ عرض كردند: بلى . فرمود قسم مى دهم شما را به خدا، آيا مى دانيد كه جعفر در بهشت پرواز مى كند كه خدا بدو دو بال داده است عموى من است ؟ عرض كردند: بلى . فرمود سوگند مى دهم شما را آيا مى دانيد اين كه اين شمشير رسول الله است و من آن را در دست دارم ؟ عرض كردند: بلى . فرمود: شما را به خدا سوگند مى دهم كه اين عمامه رسول خدا است و من آن را بر سرم بسته ام ؟ عرض ‍ كردند: بلى . فرمود: شما را به خدا سوگند مى دهم آيا مى دانيد اين كه على عليه السلام اول مردمان بود كه اسلام آورد و داماد پيامبر بود و از نظر علم سر آمد زمان بود؟ چنان كه پيامبرصلى الله عليه و آله درباره اش فرموده است : انا مدينه العلم و على بابها و ولى و مولاى هر زن و مرد مومن بود؟ گفتند: بلى . فرمود: پس چرا حلال شماريد خون مرا و حال آن كه پدرم دور كننده است از حوض كوقر گروه منافقان را در روز قيامت و دور مى سازد از آن گروهى از مردان را چنان كه رانده مى شود شتر سيراب شده و رجوع كننده از آب در روز قيامت پرچم حمد در دست جد من خواهد بود. عرض ‍ كردند: به حقيقت همه اينها را دانسته ايم و ما از تو دست بردار نيستيم تا اين كه بچشى مرگ را با لب تشنه .
پس آن امام مظلوم صلوات الله عليه ريش مبارك خود را گرفت و فرمود: سخت و شديد غضب خدا بر طايفه يهود هنگامى كه گفتند عزير پسر خداست . و سخت و شديد شد غضب خدا بر طايفه نصارا هنگامى كه گفتند مسيح پسر خداست و سخت شد غضب خدا بر طايفه مجوس ‍ هنگامى كه آتش پرستيدند به غير از خدا. و شديد شد غضب خدا برگروهى كه پيغمبر خود را شهيد كردند. و سخت شد غضب خدا بر اين گروه كه اراده كشتن فرزند پيغمبر خود مى كنند.

مولف گويد: اى انسان هاى غيور و متدين ، ببينيد كه فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله با اين خطبه اتمام حجت كرد. اگر اين خطبه را بيان نمى فرمود شايد روز قيامت مردم مى گفتند حسين خودش را معرفى نكرد و الا او را نمى كشتيم .
حسين خود و ياران را براى رضاى خدا و براى حفظ كتاب آسمانى قربانى كرد. اگر چه در روز عاشورا آخرين لحظاتى كه او تنها مانده ولى براى حق و پايدار ماندن حق سر مى دهد، جوانان را مى دهد، طفل شير خوار مى دهد. اگر چه او افتاده در ميان گودى قتلگاه و يار و ياورى ندارد بدنش هم بعد از سه روز دفن مى شود. مخالفان امام حسين عليه السلام خيال نكنند كه او يك آرامگاه در كربلا دارد. بدانند كه امام در اين عصر ميليون ها آرامگاه دارد يعنى قلب تمام اراتمندان حضرتش آرامگاه حسين است

+ نوشته شده در  دوشنبه 28 دی1383ساعت 7 بعد از ظهر  توسط MV  | 

 

       بسم ربّ الشهدا والصديقين

 

نام : حسين (سومين امام كه به امر خداوند تعيين شده است )
كنيه :ابو عبد اللّه

لقب : خامس آل عبا، سبط، شهيد، وفى ، زكى
پدر : حضرت على بن ابى طالب (ع )
مادر: حضرت فاطمه (س )
تاريخ ولادت : شنبه سوم شعبان ، سال چهارم هجرى
مكان ولادت : مدينه
مدت عمر : 57 سال
علت شهادت : پس از روى كار آمدن يزيد، امام كه او را نالايق  ميدانست تن به ذلت بيعت و سازش با او را نداد و براى افشاى او به فرمان خدا از مدينه به مكه و سپس به طرف كوفه و كربلا حركت كردند و همراه با ياران خود با لب تشنه توسط دشمنان اسلام شهيد شدند.
قاتل : صالح بن وهب مزنى ، سنان بن انس و شمر بن ذى الجوشن ، (لعنت خدا بر آنها)
زمان شهادت : جمعه دهم محرم ، سال 61 هجرى
مكان شهادت و دفن : كربلا

سال از دوران كودكى را در زمان حيات پر بركت رسول خدا (ص ) سپرى نمود. او شجاعترين امت حضرت محمد (ص ) بود و شجاعت حضرت محمد (ص ) و حضرت على (ع ) در ايشان جمع بود.
خداوند در تربت ايشان شفا، و در داخل حرم امام حسين (ع ) استجابت دعا را قرار داده است . پيامبر (ص ) در حقش فرمود: احب اللّه مَن احب حسينا يعنى : خداوند دوست ميدارد كسى را كه حسين را دوست بدارد. پيامبر(ص ) در حق او و برادر گرامى اش امام حسن (ع ) فرمود: دو فرزند من حسن و حسين پيشوايان امت مى باشند خواه زمام امور به دست بگيرند و يا نگيرند.
پس از شهادت امام حسن (ع ) در سال 50 هجرى ، امام حسين (ع ) عهده دار امر امامت گرديد. معاويه پس از بيست سال حكومت ظالمانه و قتل و كشتار شيعيان به ويژه، در سال 60 هجرى مرد و بر خلاف قرارداد صلح با امام حسن(ع)، پسرش يزيد را به جاى خود قرار داد. يزيد فردى فاسد و شرابخوار و مخالف با اسلام بود. او علناً مقدسات اسلامى را  زير پا مى گذاشت و آشكارا شراب مى خورد. امام حسين عليه السلام از همان آغاز كار با او به مخالفت برخاست .
يزيد نامه اى به حاكم مدينه نوشت و به او دستور داد كه از امام حسين (ع ) براى يزيد بيعت بگيرد و اگر حاضر نشد او را به قتل برساند. امام (ع ) كه حاضر به بيعت كردن با يزيد نبود با خانواده خود از مدينه به مكه رفتند. در اين هنگام مردم كوفه كه از مرگ معاويه با خبر شده بودند نامه هاى زيادى براى امام حسين (ع ) نوشتند و از او خواستند تا به عراق و كوفه بيايد. امام حسين (ع ) نيز مسلم بن عقيل را به كوفه فرستاد. ابتدا هزاران نفر از مردم كوفه با مسلم بن عقيل همراه شدند. اما با ورود عبيداللّه بن زياد كه از طرف يزيد به حكومت كوفه گمارده شده بود و بسيار حيله گر و بى رحم بود، مردم كوفه فريب اقدامات او را خورده و پيمان شكنى كردند و مسلم را تنها گذاشتند.
در نتيجه عبيداللّه ، مسلم بن عقيل را دستگير نموده و به شهادت رسانيد. هنگامى كه در ابتدا مردم كوفه با مسلم بيعت كردند، مسلم نامه اى به امام حسين (ع ) نوشت و به ايشان اطلاع داد كه به كوفه بيايد. امام حسين (ع ) با خانواده و ياران خود به طرف كوفه حركت كرد و در نزديكى كوفه بود كه خبر پيمان شكنى مردم كوفه و شهادت مسلم را آوردند. عبيداللّه بن زياد كه با شهادت مسلم بر اوضاع كوفه تسلط پيدا كرده بود حر بن يزيد رياحى را براى زير نظر گرفتن امام حسين (ع ) و همراهانش فرستاد. و سپس عمر بن سعد را با سى هزار نفر به كربلا اعزام نمود. او به عمر بن سعد وعده داده بود كه اگر امام حسين (ع ) را به شهادت برساند او را حاكم رى خواهد كرد.
عمر بن سعد كه به طمع حكومت رى به كربلا آمده بود از هيچ ستمى فروگذار نكرد. دستور داد امام حسين (ع ) و يارانش را محاصره كنند و آب را بر روى آنان ببندند. ياران امام حسين (ع ) كه از شجاع ترين افراد بودند روز دهم محرم (عاشورا) در حالى كه بيش از 72 تن نبودند يكى پس از ديگرى در دفاع از امام زمان خود يعنى امام حسين (ع ) با عزت و آزادگى به شهادت رسيدند. حر بن يزيد رياحى نيز كه ستمگرى سپاه عمر سعد و حقانيت امام حسين (ع ) را مشاهده كرد به سپاه امام پيوست و به شهادت رسيد.
واقعه كربلا گرچه از نظر زمان كوتاه بود و تنها يكروز از صبح تا عصر به طول انجاميد اما لحظه لحظه آن درس شهامت و ايثار و فدا كارى ، ايمان و اعتقاد و اخلاص بود. واقعه كربلا دانشگاهى است كه از طفل شيرخوار تا پيرمرد محاسن سفيدش به بشريت درس آزادگى مى آموزد. خون هاى مطهر امام حسين (ع ) و يارانش به اسلام حيات تازه بخشيد و زمينه سرنگون شدن دودمان فاسد اموى را فراهم آورد.
امام حسين عليه السلام روز دهم محرم سال 61 هجرى ، در سن 57 سالگى در كربلا به شهادت رسيد. مرقد ايشان و برادر فداكارش اباالفضل و فرزندان و يارانش در شهر كربلا در عراق قرار دارد.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 28 دی1383ساعت 6 بعد از ظهر  توسط MV  | 
باز ای الهه ناز بادل من بساز
كين غم جانگداز ، برود ز برم
گر دل من نياسود ، از گناه تو بود
بيا تا ز سر، گنهت باز اي الهة ناز ، با دل من بساز
گذرم
باز ، مي كنم دست ياري ، به سويت دراز
بيا تا غم خود را ، با راز ونياز، ز خاطر ببرم
گر نكند تير خشمت ، دلم را هدف
به خدا همچو مرغ ، پر شور وشعف
به سويت بپرم
آن كه او ، به غمت ، دل بندد ، چون من كيست ؟
ناز تو ، بيش از اين بهر چيست؟
تو الهة‌نازي ، در بزمم بنشين
من تو را وفادارم ، بيا كه جز اين ، نباشد هنرم
اين همه بي وفايي ، ندارد ثمر
به خدا اگر از من ، نگيري خبر ، نيابي اثرم
+ نوشته شده در  دوشنبه 28 دی1383ساعت 6 بعد از ظهر  توسط MV  | 
                                             بسم الله الرحمن الرحيم                                      

(والعصر ان الانسان لفي خسر الا الذين امنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر)
با سلام بر مهدي موعود و نايب بر حقش امام خميني سلام بر شهيدان گلگون كفن ايران خصوصاً
بهشتي رجائي و باهنر.
 پدر و مادر گرامي سلام عرض مي كنم اميدوارم سلام گرم مرا از جبهه هاي نبرد حق عليه باطل بپذيريد و مرا ببخشيد كه به بخشش ودعاي شما محتاج هستم پدر و مادر سعادت آن را داشتم كه همراه با سربازان روح الله در لشگر الله بجنگم و در اين سعادت عظيم به شهادت نائل شدم اميدوارم كه در شهادت من گريه نكنيد و توكل به خداي بزرگ كنيد اين زندگي ما به خاطر خدا مي باشد و چه بهتر اينكه به خاطر خدا شهيد شوم چنانچه ائمه اطهار ما همگي در راه اسلام و قرآن شهيد شدند و ما هم افتخار مي كنيم كه در راه اسلام و قرآن شهيد بشويم.
برادران و خواهرانم سلام گرم مرا بپذيريد و اميدوارم همگي شما از ياوران روح الله و لشكريان الله باشيد و همگي ادامه دهنده راه شهيدان باشيد و پيام آنها رابه تمام جهانيان برسانيد و شما در نماز جمعه و دعا هاي اسلامي و دعاي كميل و توسل شركت جوئيد و امام را در صحنه تنها نگذاريد كه پيام تمام شهدا اين است كه امام را حمايت كنيد و به تمام پيامها و سخنان امام عمل كنيد اما چرا آمريكاي تجاوزگر مي خواهد انقلاب اسلامي ما را از بين ببرد براي اينكه بتواند منافع خود را در منطقه حفظ كند و بهتر بتواند ملت هاي مظلوم و مستضعف جهان را غارت كند ولي آمريكا با هر حيله اي كه وارد ميدان شد شكست خورد تا اينكه نوكر دست نشانده اش اين صدام كافر را بر سر كار آورد و با سلاح هاي گوناگون مجهز كرده و به ايران حمله كرد و شهرها و روستاهاي كشور اسلامي ما را با خاك و خون يكسان كرد و مرد و زن و پير و جوان و كودكان ما را به شهادت رساند تا به خيال خام خود بتواند با كشتن مردم بي دفاع انقلاب ما را از بين ببرد ولي رزمندگان شجاع و جوانان پر شور و غيرتمند ما چنان جواب صدام و آمريكا را دادند تا ديگر خيال شومي براي انقلاب ما نكنند . ولي اي ملت شهيد پرور ايران پيام ما رزمندگان غيور و شجاع به شما اين است كه با كوشش هر چه تمام تر در سنگر هاي نبرد حق عليه باطل در تمامي زمينه ها سنگر هاي شهيدان را پر كنيد و نگذاريد سنگر هاي شهيدان خالي بماند تا دشمنان خدا شاد نشوند و هم به كوردلان منافق بگوئيد : ما از كشته شدن نمي تر سيم اگر شما با ترور رهبران مذهبي و ملت بي دفاع مي خواهيد اين انقلاب را به بن بست برسانيد كور خواندهايد چرا كه انقلاب ما وابسته به شخص نيست هر چه شما ملت و رهبران ما را بكشيد ملت ما بيدارتر مي شود و هم به اين كوردلان بگوئيد شما اگر مرد جنگ هستيد با رزمندگان ما بجنگيد اگر هم مرد نيستيد سر جايتان بنشينيد .
   
                                                                              شهيدجعفردربندي فراهاني     

+ نوشته شده در  شنبه 26 دی1383ساعت 10 قبل از ظهر  توسط MV  | 
شمشير كجت راست كند قامت دين را
                                                                 هم قامت مارا كه زهجرتو خميديم


يا ابا عبدالله الحسين
+ نوشته شده در  جمعه 25 دی1383ساعت 5 بعد از ظهر  توسط MV  | 
عمري است انتظار تو اي ماه مي كشم
                                                                در انتظار مهر رخت اه مي كشم

                                                                                                                      

 

+ نوشته شده در  جمعه 25 دی1383ساعت 12 بعد از ظهر  توسط MV  |